Zeepaard weetjes

Zeepaardjes zijn een unieke diersoort.

Zeepaardjes zijn vissen, met kieuwen, vinnen en een zwemblaas. Hun kop lijkt echter meer op dat van een paard (vandaar uiteraard hun naam), hun staart op die van een aap, hun buidel op die van een kangoeroe en ze hebben onafhankelijk bewegende ogen en camouflagetechnieken zoals een kameleon

Er zijn minstens 35 verschillende soorten zeepaardjes.

Van die 35 leven er 2 middelgrote soorten in Europa (van Groot-Brittanië tot Noord-Afrika en in de Middellandse zee). De vissoort die het dichtst bij hen aanleunt, zijn de pijpvissen waarvan er in Zweden minstens 5 soorten leven. Zweden is dan ook de leider in wetenschappelijk onderzoek naar pijpvissen.

De wetenschappelijke naam van het zeepaardje, “hippocampus”, komt voort uit het Grieks.

Hippocampus is een samentrekking van de Griekse woorden ‘hippos’ (paard) en ‘campus’ (zeemonster). Zeepaardjes behoren tot de familie van de ‘Syngnathidae’. Tot dezelfde groep horen ook de pijpvissen en de zeedraken.

Enkel het zeepaardmannetje kan zwanger worden.

Het vrouwtje legt haar eitjes in de buidel van het mannetje. Het mannetje bevrucht de eitjes en broedt ze uit gedurende ongeveer 10 dagen tot 6 weken, afhankelijk van de soort en van de watertemperatuur. Via een soort van bevallingsarbeid spuit hij uit de jonge zeepaardjes uit z’n buidel.

Zeepaardjes blijven trouw aan hun partner.

Bij verschillende zeepaardsoorten komen het mannetje en het vrouwtje elke ochtend samen en begroeten ze elkaar met een vast ritueel. Het is een soort van dans die hun verbondheid versterkt en ervoor zorgt dat ze op hetzelfde moment vruchtbaar zijn.

Zeepaardjes zijn meesters in de camouflage.

Een soort gloeidraad in hun lichaam zorgt ervoor dat zeepaardjes in een mum van tijd van kleur kunnen veranderen en zich aan hun omgeving aanpassen als bescherming tegen vijanden..

Zeepaardjes zijn grote eters, ook al hebben ze geen tanden of maag.

Zeepaardjes gebruiken hun lange snuit om voorbijzwemmend plankton op te zuigen. Omdat ze geen maag hebben, moeten ze voortdurend eten. Een zeepaardje van twee weken oud kan tot 3.600 babygarnalen verorberen in amper tien uur tijd.

Zeepaardjes communiceren door van kleur te veranderen en door klik-geluidjes te maken.

Door de beide helften van hun schedel tegen elkaar te bewegen, brengen ze zachte klik-geluidjes voort.

Zeepaardjes zijn een bedreigde diersoort.

Zeepaardjes worden overal te wereld bedreigd door overbevissing en raken vaak verstrikt in de netten van vissers. Ook het verdwijnen van hun natuurlijke leefgebieden (zeegrassen, mangroven, riviermondingen en koraalriffen) hypothekeert de toekomst van zeepaardjes.

Zeepaardjes worden op grote schaal verhandeld.

Elk jaar worden wereldwijd minstens 25 miljoen zeepaardjes, levend of dood, via legale weg verhandeld. Het grootste deel ervan wordt verwerkt in de traditionele Chinese geneeskunde. De rest is bestemd voor aquaria of wordt verkocht als souvenir. Door deze grote economische vraag zijn sommige zeepaardpopulaties in vijf jaar tijd met 25 tot 50 procent afgenomen (cijfers jaren ‘90).